۳ چهره ائتلافی/ تلنگر ۱۷
***〰️موفق ها ؛
**〰️〰️ شاگردان برجسته
*〰️〰️〰️ خوبانِ از نفس افتاده
🔅تا انتخابات نهم
سه ائتلاف نهایی در انتخابات اتاق هویدا شد.
♦️کم کم لیست افراد در ائتلاف ها رونمایی می شود و سه گروه عمده در لیست ها ؛
پرچم های خود را برافراشته کرده اند…
♦️▫️گروه اول : موفق ها و کار کشته ها؛
متشکل از چند طیف هم سو ولی غیر هم شکل ؛ آنها حالا دیگر می دانند زمان شعار و کلمات نغز تبلیغی گذشته است. آنها می دانند اتاق باطل السحر مشکلات کشور نیست.
▫️آنها کسانی هستند که می توانند روی توانمندیهای شرکت های خود و شخص خود و برند های شخصی خود تاکید کنند.
یعنی با قدرت و به مدد موفقیت های کسب و کار خود می توانند اثبات کنند در دوره تحریم ها و در دوره ای که محیط کسب و کار از مقررات داخلی و سخت گیری های خارجی مسموم بوده، توانسته اند هوای تازه و سالم را بیابند و نه تنها زنده مانده اند بلکه رشد و توسعه و حتی تعالی هم داشته اند.
آنها الگوهای خوبی برای بخش خصوصی و بخش دولتی کشور خواهند بود.
آنها کار و تلاش هوشمندانه کردند و تجربه کاری موفق دارند.
آنها در این دوره با تاکید بر موفقیت های هوشمندانه ی خود می توانند پیروز میدان باشند.
….رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم
♦️♦️گروه دوم : شاگردان برجسته
اما عده ای نیز تازه سری توی سرها درآورده اند، اندک کار خوب و جدیدی انجام داده و جویای نام و تشنه ی خدمت هستند. آنها بدنبال یک میدان جدید برای نشان دادن خود و خلاقیت های خود هستند. آنها به اشتباه اتاق ها را “یک دولت همه کاره” تصور کرده اند
آنها در برنامه های خود، خواهان اجرای برنامه هایی بزرگتر از شش برنامهٔ توسعه و دیگر برنامه های بر زمین مانده کشور ، برای اتاق هستند!
آنها می خواهند روی پیران میکده را کم کنند؛ و در شعارهای نیمایی؛ مستان خراباتی جام در دست اتاق را کافر و دور از طریق می نامند.
آنها غافل از سرد و گرم ایام هستند و شب های دراز خود را هنوز طی نکرده اند.
قطعاً به این گروه باید توصیه کرد کمی آرام تر تا با هم برویم ؛ آنها هنوز فوت کوزه گری را در وادی وردستی نیاموخته؛ ادعای استادی می کنند … ..
تا راهرو نباشی کی راهبر شوی…
♦️♦️♦️اما گروه سوم : خوبان از نفس افتاده
گروهی که دوره های فرصت های طلایی و نان خوری آغشته به کنجد رانتی را پشت سر گذاشته اند و آن خوبان دوست داشتنی اکنون در باتلاق مشکلات گوناگون گیر افتاده و با صداهای بلند و رسا و در خطابه ها مرتب از مظلومیت بخش خصوصی و چه کنم چه کند چه کنی آنها حرف می زنند…
آنها دولت را مقصر اصلی و مجرم و محکوم به مرگ می دانند. به نظر می رسد آنها چون در کسب و کار خود موفق نبوده اند و اکنون به پایان خط عمر مطلوب خود و شرکت های خود رسیده اند؛ پس نباید الگوی نسل جدید و کسب و کارها باشند و نباید آنها تریبون دار ؛سخنگو و یا نماینده ما در طرح مسایل و مشکلات با دولت و مراکز دیگر باشند. آنها اگر عاقل باشند باید تلاش کنند تا سهم اکثریت اتاق به گروه اول برسد و یک جای حداقلی نیز برای گروه دوم به قصد “جانشین پروری” خالی کنند….
در هوس بال و پرش بیپر و پرکنده شدم…
اما حال باید پرسید آیا در انتخابات های مرسوم ما مجال انصاف و عقلانیت و چوب مسابقه را به نفر بعدی دادن هست ؟
مطالب صرفا برای گرم شدن تنور انتخابات است امیدوارم برشته بردارم …..
@sandika1972
امیر حسین کاوه
جمعه ۱۹بهمن ۹۷
لینک تلنگرهای ۱ تا ۱۷👇