” جهش تولید ” در صنایع فولاد از شعار تا عمل
فروردین ۱۳۹۹

موضوع کیفیّت کالای تولیدی و استمرار نهضت کاهش قیمت تمام شده , جهت تسخیر بازارهای رقابتی ، از عمده ترین عوامل در موضوع  مطرح شده در پیام نوروزی مقام معظم رهبری یعنی  “جهش تولید ” میتواند باشد . متاسفانه در چشم انداز بیست ساله تا سال  ۱۴۰۴ بر تولید کمی یعنی ۵۵ میلیون تن فولاد خام  اشاره شده ، اما به کیفیّت و انواع تولیدات اشاره ای ندارد . آیا کشوری که تولید بیش از نود در صد فولادش از سنگ آهن میباشد باید این نود در صد یعنی ۲۷ میلیون تن ( بر مبنای ۳۰ میلیون تن کل تولید فولاد خام در سال ۹۸ بر اساس آمار موسسه بین المللی آهن و فولاد ) , صرف تولید شمش و بیلت صادراتی و یا مقاطع و ورق با گرید ساختمانی شود ؟ در حالی که رقیب منطقه ای ما یعنی ترکیه بیش از پنجاه در صد مواد اولیه خود را از بدترین مواد اولیه یعنی قراضه درجه ۳ و قراضه براده تراشکاری آمریکایی استفاده کرده و با قیمتی رقابتی با ما صادر مینماید .
از طرفی  چند در صد تولید فولاد آلیاژی یزد یعنی گرانترین کارخانه تولید فولاد دنیا به اعتراف خارجیها و شرکتهای سازنده ، فولاد آلیاژی است و چند در صد فولاد ساختمانی ؟ جهش در تولید میتواند یکی از معنایش استفاده بهینه و مطلوب از ظرفیتهای نصب شده و تولید کالا با ارزش افزوده بالا در کشور باشد . نه افزایش تولید بی رویه با همه مصیبتهایی که باید برای تامین مواد اولیه چه گندله و چه آهن اسفنجی و یا بیلت و اسلب متحمل شد و بعد دپو تولیدات  در انبار و نداشتن بازار .                                             اصلاح ساختار اداری و اقتصادی در واحد های تولیدی و برداشتن مقررات و آئینامه های اشتباه ، از جمله پاداش تولید بر مبنای تناژ تولید که مهمترین عامل کاهش کیفیت تولید و عدم رعایت اصل  Market Oriented  .
و عدم ورود به بازارهای اصلی مصرف داخلی و خارجی گردیده است , میباید در الویت کار قرار گیرد . لذا باید با صرفا این برداشت از ” جهش تولید ” که افزایش کمیّت تولید میباشد ، مقابله شود . توسعه بازارهای پایدار صادراتی و انعطاف در نوع تولیدات جهت کسب رضایت مشتری میباید دربرنامه ریزی مدیران منظور گردد. فقط در این صورت است که میتوان ضمن جهش کیفیّتی ، در زمینه جهش تولید کمیّتی گام برداشت .
با آرزوی موفقیت و سلامتی برای سنگربانان صنعت فولاد کشور .
باقر دزفولی بنیانگزار و اولین مجری طرحهای فولاد آذربایجان و هرمزگان