دبیر سندیکای لوله و پروفیل ایران با انتقاد از دستورالعمل الزام عرضه همه محصولات فولادی به بورس کالا گفت: این دستورالعمل نوعی تعارض و همپوشانی با ماهیت و کارکرد بورس کالا دارد، در دنیا فقط کامودیتی (مواد اولیه) به بورس کالا می‌رود به این دلیل که کامودیتی محصول بازار داخلی نیست بلکه مازاد تولید داخلی برای صادرات است که در بورس عرضه می‌شود.

آنوش رحام افزود: بورس ذاتا یک بازار نوسانی است و همین موضوع است که سهامداران به سمت این بازار سوق می‌دهد اما این وضعیت برای تولید کننده مناسب نیست و در شرایط نوسانی برنامه ریزی تولید با مشکل همراه می‌شود.

وی ادامه داد: حلقه مفقوده ای که صنایع کشور به ویژه صنعت فولاد اخیرا با آن روبرو شده اند، عدم آگاهی از ماهیت بورس است در حالیکه تمام صنایع داخلی که تامین کننده مواد اولیه تمامی صنایع مادرهستند، وارد بازار سرمایه شده اند و قرار است تمام محصولات آنها در بورس کالا که با تنش های مختلف سیاسی ، اقتصادی و انتظاری درگیراست عرضه شود.

به گفته این فعال اقتصادی، با توجه به نوسانات بورس، عرضه مواد اولیه صنایع در بورس کالا اثرمنفی بر بخش تولید و در نهایت موجب ناامنی تولید و نگرانی تولیدکنندگان می‌شود.

رحام گفت: دولت در این شرایط با ابلاغ دستورالعمل‌های جدید باید بازار را اصلاح و دلایل نوسانات را شناسایی کند و راهکاری برای ثبات بازار مد نظر داشته باشد زیرا بورس محلی برای کشف قیمت و ابزاری برای شفافیت و رصد بازار است نه جایگزینی برای نظام توزیع و لجستیک عرضه و تقاضا. مشخص است وقتی سنگ آهن، کالاهای میانی زنجیره یا هر کالای دیگری به بورس کالا برود با افزایش قیمت مواجه می شود.

وی با اشاره به مصوبه چندی پیش شورای رقابت مبنی بر انحصاری بودن ورق فولادی افزود: کالای انحصاری نباید به بورس کالا برود زیرا تقاضای کالاهای انحصاری بیشتر از عرضه آن است و زمانی که کالای انحصاری در بورس عرضه می شود بورس هیچ کارکرد دیگری جز کاتالیست افزایش قیمت برای آن کالا نخواهد داشت.

دبیر سندیکای لوله و پروفیل ایران تصریح کرد: در دستورالعمل جدید، تعیین کف و سقف قیمتی، راهکاری برای ثبات قیمت به کار گرفته شده تا به بازار ثبات بدهد و با نوسان قیمتهای جهانی، بازار متناسب با آن تنظیم شود.

رحام افزود: برای بازار، اقتصاد و صنعت داخلی باید یک برنامه جامع و بلند مدت داشته باشیم تا تولیدکننده فولاد بتواند چشم انداز داشته باشد و برای تولید خود برنامه ریزی کند. حرکت به سمت صادرات کالا و افزایش ظرفیت تولید بهترین مسیر برای یک تولید کننده است که در آن صورت بورس کالا در رینگ صادراتی بهترعمل می‌کند.

وی گفت: اگر سیاست صنعت کشور بر این باشد که مواد اولیه را وارد تنش و” استرس بار” بازار کند اتفاقی که برای سنگ آهن افتاد و با افزایش قیمت همراه بود برای کل زنجیره فولاد هم خواهد افتاد. سختی موضوع اینجاست وقتی قیمت مواد اولیه هر بخش از زنجیره افزایش پیدا کند متناسب با آن ، قیمت محصول افزایش پیدا نخواهد کرد زیرا بازار داخل دیگر کشش افزایش قیمت بیشتر را ندارد و منجر به زیاندهی عملکرد زنجیره یا حذف مقاطع مختلف زنجیره خواهد شد.