به گزارش روابط عمومی سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران؛ احمد عطار عضو هیات رئیسه سندیکای لوله و پروفیل فولادی کشور و بازرس این مجموعه در گفتوگو با خبرنگار حوزه صنعت تهران نیوز در خصوص وضعیت تولید در صنعت لوله و پروفیل گفت: صنعت فولاد جزو صنایع مادر است و اگر در کشوری مصرف فولاد و ورق بالا برود نشانهای برای سنجش رونق اقتصادی است به عبارت دیگر وقتی مواد فولادی را مصرف میکنید یعنی اینکه شما دارید چیزی تولید میکنید.
عطار افزود: در قسمت دیگر تحلیل رونق اقتصادی میتوان به میزان تولید فولاد در کشور دیگر اشاره کرد یعنی اینکه اگر تولید فولاد افزایش یابد کشور در حال صنعتی شدن است.
عضو سندیکای لوله و پروفیل ادامه داد: در صنعت فولاد، کارخانجات تکمیلی از جمله لوله و پروفیل سازیها وجود دارند که مصرف کننده اصلی مواد فولادی هستند و این شرکتها یکی از عوامل اصلی بالا رفتن مصرف فولاد در کشور هستند و این نشان میدهد در کشور مکانی برای استفاده از مواد فولادی وجود دارد.
وی با اشاره به اینکه هم اکنون حدود ۲۰۰کارخانه تولید لوله و پروفیل فولادی در کشور وجود دارد اظهار کرد: ظرفیت اسمی تولید این کارخانجات تا ۱۸ میلیون تن در سال لوله های مختلف و پروفیل فولادی متفاوت است این در حالی است که کل تولید ورق گرم داخل بسیار پایین است که نیمی از آن هم صادر میشود! به عبارت دیگر فولاد مبارکه و مابقی کارخانجات تولید مواد اولیه جواب گویی ۲۰۰شرکت لوله و پروفیل سازی نیستند چه برسید به تولید ورق برای اتومبیل سازی، کشتی سازی و صادرات.
عطار بیان کرد: وزارت صنعت برای حمایت از تولید فولاد مبارکه تعرفه مواد اولیه مورد نیاز صنایع لوله و پروفیل را بالا برده است، پس مواد اولیه به دست صنعتگران خیلی گران تر از قیمت جهانی میرسد پس محصول نهای نیز به دست مصرف کننده گران میرسد .
این فعال صنعت عنوان کرد: دولت باید تعرفه مواد اولیه مورد نیاز لوله وپروفیل را صفر کند تا یک رقابت ایجاد شود این در حالی است که اگر فولاد مبارکه و مابقی کارخانجات تمام تولید خود را در اختیار صنایع تکمیلی قرار دهند باز نیاز به واردات است.
وی موارد استفاده لوله و پروفیل در بخشهای مختلف از جمله پروژههای عمرانی، مبل سازی، ساختمان، ماشین سازی کشاورزی ؛ خطوط انتقال آب و گاز و نفت و تجهیزات راه و ایمنی و ببش از ۶۰۰ گروه کالایی دیگر اشاره کرد و گفت: برای برخی از پروژههای دولتی که نیاز به لولههای قطور است باید ورق این لوله را از خارج وارد کرد چرا که در داخل تولید نمیشود حال با افزایش تعرفهها قیمت این کالا افزایش پیدا میکند و به ضرر خود دولت است.
عطار افزود: به دلیل بالا رفتن تعرفهها، کمبود مواد اولیه، رکود حاکم بر کشور و عدم صادرات به دلیل ناتوان بودن دستگاه دیپلماسی در ایجاد ارتباط با کشورهای همسایه کارخانجات تولید کننده لوله و پروفیل تنها با ۲۰ تا ۳۰ درصد از ظرفیت خود کار میکنند که زیان ده هستند با این وجود کارخانجات مانند فولاد مبارکه با صد در صد ظرفیت کار و محصولات مورد نیاز صنایع تکمیلی از جمله لوله و پروفیل سازی را با قیمت پایینتر از فروش داخل صادر میکند.
پایان قسمت اول .
در قسمت دوم به دلایل صادرات فولاد مبارکه با قیمت ارزانتر از فروش داخل از زبان این فعال صنعتی میپردازیم.
