به گزارش روابط عمومی سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران، قرارداد گازی میان ایران و پاکستان از طرحی باقیمانده است که زمانی قرار بود «خط لوله صلح» باشد، قراردادی که توافقنامه اولیه آن با پاکستان در سال ۱۳۷۴ به امضا رسید و سپس در سال ۱۳۷۸ هند نیز به این توافق مشترک گازی پیوست. این قرارداد در ۱۳۸۳ مورد بازبینی قرار گرفت و جزییات آن روشن شد
درحالی که پاکستان سالهاست با کمبود انرژی دست و پنجه نرم میکند و برای تامین انرژی مورد نیاز خود یک قرارداد با ایران برای واردات گاز از کشورمان امضا کرده است،
نه تنها پای قرارداد امضا شده نمیایستد و با وجود اصرار ایران بر عملیاتی کردن قرارداد بهانهتراشی میکند، بلکه اخبار حاکی از آن است که برای تامین انرژی خود به یک منبع جدید چنگ زده است.
به گزارش ایسنا، قرارداد گازی میان ایران و پاکستان از طرحی باقیمانده است که زمانی قرار بود «خط لوله صلح» باشد، قراردادی که توافقنامه اولیه آن با پاکستان در سال ۱۳۷۴ به امضا رسید و سپس در سال ۱۳۷۸ هند نیز به این توافق مشترک گازی پیوست. این قرارداد در ۱۳۸۳ مورد بازبینی قرار گرفت و جزییات آن روشن شد، اما ۵ سال بعد هند با بهانههایی درباره امنیت و نرخ معاهده نسبت به آن سرد شده و از تعهد ۳ جانبه کنارهگیری کرد.
زیرساختها از سوی ایران آماده شده
در ۱۳۹۱ عملیات اجرایی معاهده آغاز شده و رئیسان جمهور وقت دو کشور توافق کردند در این زمینه همکاری داشته باشند، بر اساس این همکاری پیشبینی شده بود پاکستان نیز خط لوله خود را در مدت ۲۲ ماه تا مرز ایران بکشد. بر اساس این معاهده گازی قرار شد با شروع عملیات لولهگذاری تا سال ۱۳۹۳ صادرات گاز از طریق خط لوله به کراچی آغاز شود. این قرارداد ۲۵ ساله ایران را متعهد میکند که صادرات گاز در روز از حجم ۱۴ میلیون متر مکعب را آغاز کرده و آن را در دو فاز به ۲۱ و ۳۰ میلیون متر مکعب افزایش دهد.اما عملیات اجرایی خط لوله از سوی پاکستانیها مدام متوقف و از جانب مسئولان این کار در پاکستان اطلاعات ضد و نقیضی درباره میزان پیشرفت پروژه ارائه میشد. کارشکنیها و آغاز نشدن عملیات اجرایی خط لوله از سوی پاکستان در حالی اتفاق میافتاد که ایران از سال ۱۳۹۰ کار خط لوله خود را به اتمام رسانده و به اسلامآباد فرصت داده بود تا پایان ۱۳۹۳ عملیات خط لوله را تکمیل کند.در حالی که حدود یک دهه از قرارداد گازی میان ایران و پاکستان گذشته و براساس آن همه زیرساختهای لازم برای صادرات گاز از ایران به پاکستان از سوی ایران فراهم شده است، این همسایه شرقی بر بدعهدی خود اصرار میکند. اصراری که وزیر نفت را نیز به تعجب انداخت و بر آن داشت تا با ارسال نامهای به وزیر نفت پاکستان خواهان یک پاسخ صریح از این کشور شود.به گفته زنگنه طرف پاکستانی جواب درستی به ایران نمیدهد. یک تا دو روز پیش از برکناری آقای نواز شریف، نخست وزیر پیشین پاکستان، نامه رسمی از طریق مجاری دیپلماتیک به شاهد خاقان عباسی، نخست وزیر و وزیر نفت پیشین پاکستان نوشت و آمادگی ایران برای صادرات گاز به پاکستان را اعلام کرد. ۲ روز بعد خاقان عباسی پس از برکناری نواز شریف، نخست وزیر موقت پاکستان شد، از این رو نتیجه و سرانجام نامه مشخص نشد.به گفته وی، مسیر حقوقی این قرارداد از سوی شرکت ملی نفت ایران پیگیری خواهد شد. هماکنون کار در مرز متوقف مانده و ما میلیاردها دلار برای این خط لوله احداث شده، هزینه کردهایم؛ طرف پاکستانی در مقطعی اعلام کرد به دلیل تحریمها قادر به احداث خط لوله در خاک پاکستان نیست اما اکنون نزدیک به ۲ سال است که تحریمی وجود ندارد، چنین رفتاری در عرف تجارت بینالمللی قابل قبول نیست.
مذاکره پاکستان با نیجریه برای خرید گاز؟
درحالحاضر موضوعی که بیش از بدعهدی پاکستانیها باعث تعجب شده، اقدام این کشور برای مذاکره با نیجریه به منظور امکانسنجی همکاری با این کشور در حوزه نفت و گاز از جمله واردات گاز مایع (ال-ان-جی) از نیجریه است.بنا به گفته برخی رسانهها به نقل از منابع خارجی دولت پاکستان به وزارت نفت و منابع طبیعی این کشور اجازه داده مذاکراتی را با نیجریه برای امکانسنجی همکاری با این کشور در حوزه نفت و گاز از جمله وادارت گاز مایع (ال-ان-جی) از نیجریه آغاز کند. بر همین اساس وزارت نفت پاکستان درحال ایجاد کانال ارتباطی با نیجریه با هدف فراهم کردن فضای سرمایهگذاری متقابل در صنایع نفت دو کشور است.بررسیها نشان میدهد میزان نیاز پاکستان به گاز در سالهای آینده افزایش خواهد یافت. این کشور ظرف ۳ سال آینده، سالانه به ۲۰ میلیون تن گاز مایع نیاز خواهد داشت و پس از ۵ سال، این رقم به ۳۰ میلیون تن در سال افزایش خواهد یافت.با توجه به اینکه زنگنه از طی مسیر حقوقی این قرارداد از سوی شرکت ملی نفت خبر داده، باید منتظر ماند و دید ایران در قبال بدعهدی این همسایه شرقی چه خواهد کرد، آیا کار به شکایت و پرداخت غرامت از سوی پاکستان میکشد یا پاکستان تصمیم میگیرد پای عهد خود بایستد و واردات گاز از ایران را آغاز کند.
