به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج، پس از افزایش قیمت دلار از ابتدای امسال وضعیت بازار با چالش هایی همراه شد، به گونه ای که گفته می شود برخی محصولات که حتی صددرصد تولید داخلی هستند، تحت تاثیر بازار دلار با قیمتی بسیار بالاتر از اسفند ۹۶ عرضه شوند و این موضوع با رویکرد کشور برای حمایت از کالای ایرانی در تضاد است. البته در بورس کالا سازوکار قیمت گذاری محصولات به صورت رقابتی تعیین می شود که مبنای آن قیمت جهانی محصولات با نرخ دلار است. در چنین حالتی به دلیل اینکه قیمت دلار در ایران با نوسانات بالایی همراه است و از طرف دیگر در ایران، با وجود اینکه عرضه محصول کمتر از تقاضا است، قیمت جهانی کف قیمت گذاری قرار می گیرد و همین مسئله باعث می شود در نهایت قیمت معاملات در ایران خیلی بیش از قیمت جهانی تعیین شود.
رئیس هیات عامل ایمیدرو در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج در پاسخ به این سوال که «آیا درست است که عرضه محصولات معدنی و صنایع معدنی داخلی در بورس بالاتر از قیمت جهانی و به نوعی برابر با نرخ دلار آزاد انجام می شود؟ » گفت: نخست باید بگویم که یک اختلاف جدی و چند ساله بین تولیدکنندگان و صنایع پایین دستی درباره نحوه قیمت گذاری محصولات فلزی وجود دارد و این دعوای قیمت گذاری سه سال است که ادامه دارد و این صحبت ها از همانجا ناشی می شود.
مهدی کرباسیان با اشاره به اینکه بررسی این موضوع در دستور کار ستاد ارزیابی قیمت وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار دارد افزود: قرار است پس از ارزیابی این ستاد، درستی یا نادرستی این موضوع اعلام شود، به همین دلیل تا زمان اعلام نظر کارشناسی این ستاد، نظر شخصی خود را بیان نمی کنم.
اعتراض به سازوکار معاملات در بورس
دبیر سندیکای لوله و پروفیل در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج استدلال خود مبنی بر گران بودن معاملات کالاها در بورس کالا را اینگونه تشریح کرد: متاسفانه مسئولان از سازوکار معاملاتی بورس کالا بی خبرند، برای نمونه مسئولان نمی دانند که قیمت پایه در بورس کالا قیمت جهانی است و از آنجایی که شروع رقابت خریداران با قیمت پایه است در نهایت قیمت معاملات ۲۰ درصد بیشتر از قیمت جهانی می ایستد. برای نمونه قیمت ورق گرم در هر تن ۵۶۰ دلار است که با قیمت ارز ۴۳۰۰ تومانی هر تن ورق گرم باید ۲ میلیون و چهارصد هزار تومان به فروش برسد این در حالی است که در معاملات بورس ایران با توجه به سازوکار مصوب سازمان، قیمت این محصول در هر تن را به ۲ میلیون و نهصد هزار تومان می رساند که ۲۵ درصد گرانتر از قیمت جهانی است. این مسئله به این دلیل رخ می دهد که همواره فروشندگان محصولات نصف تقاضا عرضه می کنند. برای نمونه وقتی میانگین تقاضا ۱۰۰ هزار تن است و عرضه حدود ۴۰ هزار تن انجام می شود، رقابت بین خریداران باعث می شود که قیمت محصولات بسیار بالاتر از قیمت جهانی تمام شود.
امیر کاوه با اشاره به اینکه براساس مصوبه بورس کالا، تولیدکنندگان می توانند محصول خود را تا ۱۰ درصد بالاتر از قیمت پایه جهانی بورس به فروش برسانند افزود: وزارت صنعت، معدن و تجارت باید این مسئله را اصلاح کند و قیمت پایه را قیمت تمام شده با ۱۰ درصد سود مناسب قرار دهد، زیرا در روش کنونی قیمت معاملات جهانی، کف قیمت گذاری برای خریداران ایرانی است. بنابراین باید توجه داشت که در حال حاضر دستورالعمل های چند صفحه ای اجرایی نمی شود و وزارت صنعت، معدن و تجارت باید دستورالعملی یک خطی بدهد که قیمت پایه، قیمت تمام شده بعلاوه ده درصد سود معقول باشد.
او درباره مشکل قیمت گذای محصولات در بورس کالا تصریح کرد: این مسئله در مورد قیمت گذاری اسلب، میلگرد، آلومینیوم، پتروشیمی و … وجود دارد، البته از قبل هم وجود داشته، اما در شرایط کنونی که نوسانات ارز زیاد شده بیشتر خودش را نشان می دهد، زیرا مبنای قیمت گذاری در بورس کالا، هنوز دلار است، در حالی که برخی محصولات در ایران باید براساس تومان قیمت گذاری شوند.
کاوه با تاکید بر اینکه در حال حاضر صادرات از طریق بورس کالا انجام نمی شود گفت: تعیین نرخ بر مبنای پول داخلی و در نهایت تبدیل آن با ارز، قیمت محصولات صادراتی را با بازارهای جهانی هماهنگ می کند، از این رو قیمت گذاری بر مبنای دلار تاثیر در رقابت پذیری ندارد. از طرف دیگر باید توجه داشت که در ایران فروشنده ها انحصاری عمل می کنند و به صورت روش حراج محصولات را می فروشند.
دبیر سندیکای لوله و پروفیل با بیان اینکه تولیدکنندگان محصولات فلزی ایران بیش از ۹۲ درصد مواد اولیه خود را در داخل تامین می کنند اظهار کرد: در شرایط کنونی فولادسازان تنها الکترود گرافیتی وارد می کنند، حال در شرایطی که تولید ۵۵ میلیون تن فولاد در کشور هدفگذاری شده، چرا نباید کارخانه تولید الکترود گرافیتی در کشور وجود داشته باشد. البته برای هر تن فولاد یک و نیم تا ۳ کیلو الکترود نیاز است که بین ۱۵ تا ۲۵ دلار قیمت دارد که اثر چندانی در قیمت تمام شده محصولات ندارد. در واقع در تولید فولاد قیمت گاز، نیروی انسانی، برق و سنگ آهن موثر است و انرژی براساس قیمت جهانی به تولیدکنندگانی ایرانی داده نمی شوند، بنابراین دلیل ندارد قیمت پایه قیمت جهانی باشد.
