امیرحسین کاوه، دبیرسندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران، در مصاحبه ای با موسسه پویشگران عرصه سوم به مناسیت روز ملی تشکل ها ضمن برشمردن تعدادی از مهم ترین مسائل بخش خصوصی از قبیل: اتخاذ تصمیمات غیرکارشناسی در دولت، فقدان ضمانت اجرایی قوانین مصوب همچون قوانین رفع موانع تولید و بهبود مستمر و چالش تامین مواد اولیه از جمله (کمبود، گرانی، انحصار در تولید و …) مهم ترین رویکرد اتاق  بعنوان نماینده اصلی بخش خصوصی در قبال دولت را ، حفظ و توسعه و در واقع مطالبه گری منافع بخش خصوصی واقعی کشور دانست

 


از نقطه نظر شما مهم ترین مسائلی که بخش خصوصی طی سالیان آتی با آنها مواجه خواهد بود چه هستند؟ نقش اتاق در مرتفع نمودن این مسائل چیست؟

مهمترین چالش های فعلی و آتی  شرکتهای تولید کننده  بخش خصوصی به شرح ذیل میباشد:

• چالش تامین مواد اولیه( کمبود، گرانی، انحصار در تولید و …)

• عدم سرمایه درگردش مورد نیاز

• بالا بودن نرخ تسهیلات بانکی و جریمه های مرتبط و ربح مرکب

•  وجود قوانین متعارض با اختیارات کارفرما

• مشکلات مرتبط با تامین تجهیزات و ماشین آلات با توجه به تحریم

• مشکلات گشایش LC، تضامین بانکی و …

•  مشکلات بیمه

• عدم شناخت کامل نظام کارفرمایی و مشاوران نسبت به نوع، میزان و شیوه های تولید محصولات توسط صنعتگران داخلی

•  مکانیسم مناقصات

• بروکراسی های اداری

•  وجود مطالبات بالا از نظام پیمانکاری

•  تمایل نظام کارفرمایی و مشاوران به واردات محصول مشابه در شرایط برابر

•  قوانین مخل تولید

•  نظام کارفرمایی دولتی

•  عدم بودجه های عمرانی برای پروژه های عمرانی کشور

•  اجرای نادرست مالیات بر ارزش افزوده

•  عدم بهره مندی از ظرفیت کارخانجات تولیدی

•  اتخاذ تصمیات غیرکارشناسی در دولت

•  فقدان ضمانت اجرایی قوانین مصوب همچون رفع موانع تولید، بهبود مستمر و استفاده از حداقل توان داخلی

اتاق بازرگانی صنایع و معادن و کشاورزی ایران  با ماموریت حفظ و توسعه منافع بخش خصوصی کشور از طرق مختلف از جمله برگزاری جلسات مستمر با مدیران و نمایندگان بخش خصوصی تشکل ها، بر اساس ماده دوم قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار؛  اقدام نموده و ضمن پایش چالش ها و مشکلات صنایع مرتبط، نسبت به اخذ نظرات نهایی تشکل ها پیرامون مسایل مختلف حوزه های کسب و کار، فعالیتهای مرتبط را به انجام میرساند و در نهایت برآیند دیدگاه های اخذ شده را به منظور اتخاذ تصمیم گیری های نهایی به حاکمیت ارائه می نماید.

مهم ترین رویکرد اتاق در قبال دولت را چگونه می بینید؟ به نظر شما آیا اتاق در این زمینه نیاز به تغییر موضع دارد؟

مهمترین رویکرد اتاق  بعنوان نماینده اصلی بخش خصوصی در قبال دولت، حفظ و توسعه و در واقع مطالبه گری منافع بخش خصوصی واقعی کشور می باشد.

در این راستا گاها در مواردی در طی سالها و دوره های مختلف در اتاق، این مطالبه گری با توجه به دلایلی از جمله، تمایل و رعایت بیش از اندازه شان نهاد های دولتی، تعارض منافع وجود روابط رانتی، عدم بهره مندی از نیرو های جوان و با انگیزه و تحصیل کرده؛ به نحو شایسته و مورد نیاز بخش خصوصی؛ انجام نشده است.

 بدیهی است قطعا با اعمال تغییرات ساختاری مرتبط در این خصوص، می بایست تغییرات مورد نیاز با آسیب شناسی های انجام شده، در اتاق شکل گرفته و نقاط ضعف و یا نقاط قابل بهبود مرتبط؛ مرتفع گردد.

از نظر شما اتاق نیازمند تجدید نظر در رویکرد خود نسبت به رسانه ها و افکار عمومی هست یا خیر؟ 

اتاق با راه اندازی پایگاه خبری مرتبط با قدمت سه ساله خود و نیز حضور در فضای مجازی، توانسته نقش مناسبی در ارتباط با مخاطبان برقرار نماید و بعنوان بازوی اطلاع رسانی پارلمان بخش خصوصی، دیدگاه های  فعالان اقتصاد را منتشر نموده و بعنوان مرجعی جهت تحلیلگران و دانش پژوهان اقتصادی و صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد. در این میان شاید تنها نقد، کمرنگ بودن این پایگاه خبری در انتشار اخبار از همه اعضا و نیز عدم انتشار برخی موارد انتقادی نسبت به عملکرد اتاق  و سایر موارد مرتبط باشد.

مهم ترین مسائل و چالش هایی که اعضای تشکل شما در محیط کسب و کار با آن روبرو هستند؛ چیست؟ ریشه¬ی این مشکلات را در چه می بینید و چه برنامه ای برای مرتفع نمودن مسائل موجود دارید؟ 

دراین خصوص مسایلی ذیل بعنوان برخی چالش های اعضای سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی می باشد:

•  تامین مواد اولیه مورد نیاز این سندیکا توسط تولیدکنندگان داخلی

•  مقررات دست و پاگیر واردات همچون بالا بودن تعرفه های غیر متعارف

•  عدم معرفی توانمندی های شرکتهای مطرح داخلی در عرصه بین المللی از طریق نهادهای ذی ربط

•  مشکلات مرتبط در خصوص بروز رسانی دانش فنی تولیدات و تامین تجهیزات

•  عدم توجه مناسب به مطالعات و شناخت هر چه بهتر بازارهای بین المللی

• نبود تسهیلات لازم در ورود به بازارهای جهانی از طریق مشوق ها و تسهیلات

•  وضع قوانین و مقررات دست و پاگیر در حوزه صادرات

•  تکالیف مالیاتی، مالیات ارزش افزوده، مسائل گمرکی، قانون کار و …

ریشه برخی از این مشکلات  شامل انحصار در تولید مواد اولیه، توجه صرف به صنایع  بالادستی  بوسیله حمایتهای مختلف، عدم توزیع سود در کل زنجیره ارزش صنعت فولاد، ساختار مالی شکننده بنگاه های اقتصادی بدلایل مختلف از جمله نظام بانکی ربا خوار، عدم مشورت قرار دادن کامل بخش خصوصی در اتخاذ تصمیمات مرتبط با حوزه کسب و کار و …میباشد.

در خصوص بر طرف نمودن اکثریت چالش های  شرکتهای عضو این سندیکا، راهکارهای زیر می تواند مد نظر قرار گیرد:

• حذف سود مرکب از نظام بانکی در خصوص تسهیلات اخذ شده

•  بهره مندی از شیوه های مختلف جهت تامین سرمایه درگردش با تمرکز بر تامین مواد اولیه

•  ارایه سهام شرکتهای این سندیکا به شرکای خارجی

•  حرکت به سمت بازاریابی بین المللی توسط شرکتهای سندیکا و بهره مندی از توان نظام کارفرمایی و مجلس

•  ایجاد کارخانه تولید ورق و کویل درکشور

•  حذف موانع صادراتی لوله و پروفیل

•  همکاری دولت در حذف قوانین دست و پاگیرکشورهای بازار هدف در حوزه انتقال پول، بیمه و …

•  حمایت دولت از تولیدکنندگان در مراودات بین المللی و مناقضات خارجی و حل و فصل مسایل حقوقی شرکتهای صادر کننده

•  طراحی خطوط انتقال آب و گاز بین شهری

•  تامین زیر ساختهای شبکه حمل و نقل جاده ای و ریلی

•  پرزنت صحیح تولید کننده داخلی توسط رایزنان بازرگانی

 انتظارات شما به عنوان یکی از مدیران تشکلهای اقتصادی و کارفرمایی از اتاق بازرگانی در حوزه توسعه فعالیت های تشکلی چیست و چه اولویت هایی در این حوزه وجود دارد که اتاق میتواند به آن توجه داشته باشد؟ 

اعتبار و کارآیی اتاق ناشی از مشارکت حداکثری تشکلهای عضو است.  بنابراین ارکان و اعضا باید بسترهای جذب مشارکت حداکثری را فراهم نموده و همواره تمام تلاش خود را جهت نهادینه کردن آن به کار گیرند.

در این راستا شفافیت فرآیندهای تصمیم‌گیری و نظارت حافظ سلامت، پایایی و پویایی  اتاق بوده و  اعضا به  مبادله و گردش آزاد اطلاعات در بستری شفاف مکلفند.

بعلاوه  ارکان و اعضا باید در قبال منافع ملی مسئولیت‌پذیر باشند و منافع ملی را بر منافع گروهی و شخصی مقدم بدانند. بنابراین  مشارکت، شفافیت و مسولیت پذیری از  اولویتهای اصلی  اتاق در این خصوص می باشد

 یک نمونه از دستاوردهای تشکل خود در طی سال های اخیر را همراه با مختصری از شیوه های برنامه ریزی و اجرا بیان فرمایید.

تاریخچه سندیکای تولیدکنندگان لوله وپروفیل فولادی  تاریخچه ای طولانی و پر ارزش می باشد. که به نظر مناسب است تا برای اولین بار در مطبوعات و رسانه ها از ابتدا به چگونگی ایجاد این سندیکا؛ اشاره شود.

اولین‌ کارخانه‌ای‌ که در ایران‌ به‌ تولید پروفیل‌ پرداخت ‌«شرکت‌ صنعتی‌ سپنتا» بود که‌ فعالیت‌ خود را در سال‌ ۱۳۴۰ آغاز نمود و تولید پروفیل‌ توخالی‌ را به‌ بازار داخلی‌ عرضه‌ داشت‌. متعاقب‌ آن‌ با تلاش‌ متخصصین‌ و کارشناسان‌ وقت‌، درسال‌ ۱۳۴۲ پس‌ از نصب‌ دستگاه‌ ساخت‌ لوله‌ درزجوش‌، اقدام‌ به‌ تولید لوله‌ نمود.

  در فواصل‌ سالهای‌ ۱۳۴۰ الی‌۱۳۵۰ تعداد تولیدکنندگان‌ لوله‌ و پروفیل‌ به‌ ۸ واحد در کشور رسید. پیش‌گیری‌ از اجحاف‌ فروشندگان‌ مواد اولیه‌ وکالاهای‌ خارجی‌ و لزوم‌ هماهنگ‌ کردن‌ تولیدات‌ واحدها برحسب‌ نیاز جامعه‌ و حمایت‌ از مصرف‌ کنندگان‌ موجب‌ شد تا کارفرمایان‌ و صاحبان‌ این‌ صنعت‌، نسبت‌ به‌ تأسیس‌ یک‌ تشکل‌ صنفی‌ غیرانتفاعی‌ اقدام‌ نمایند. لذا این سندیکا در تاریخ ۱۳۵۱  در اتاق ایران به ثبت رسید.

  پس‌ از به‌ ثمر رسیدن‌ انقلاب‌ شکوهمند اسلامی‌ و احساس‌ لزوم‌ هماهنگی‌ بیشتر با اهداف‌ انقلاب‌، در سال‌ ۱۳۶۳ اعضاء سندیکا ضمن‌ تغییراتی‌ در مواد اساسنامه‌، نام‌ سندیکا را نیز به‌ “سندیکای‌ تولیدکنندگان‌ لوله‌ و پروفیل‌ فولادی” تغییر دادند و تا این‌ تاریخ‌ براساس‌ اهداف‌ تعیین‌ شده‌ به‌ فعالیت‌ خود ادامه‌ می‌دهند.

آنچه در این میان بی نظیر است و جلب توجه می کند، این است که «صنعت لوله و پروفیل فولادی در ایران» تنها صنعت ملّی کشور است که «هویت» صنفی و سازمانی آن، تقریبا قدمتی هم پای خود آن دارد.

 این تشکل فراگیر صنعتی بدلیل ضرورت ارائه مفیدترین خدمات به اعضاء، فعالیتهای خود را در قالب کمیته و کمیسیونهای متناسب طبقه بندی نموده و در تعاملی مستمر با نهادهای دولتی از یکسو و عموم صنعتگران این رشته و نیز صنایع وابسته از سوی دیگر به حرکت خود شتابی مضاعف بخشیده است

برخی از مهمترین اهداف محقق شده سندیکا  در طی دو سال اخیر

– تشکل و سندیکای پیشرو و دریافت رتبه ممتاز در ارزیابی تشکل ها از سوی اتاق بازرگانی ایران و دریافت نمره ۸۰از ۱۰۰ در شاخص حکمرانی تشکلی .

– حضور در کمیسیون های تخصصی و استفاده از توان شورای گفتگو برای حل معضلات و دریافت مصوبات رهگشا

– موفقیت در کاهش تعرفه واردات مواد اولیه اعضا ورق های گرم فولادی از ۲۰ درصد به ۱۰ درصد .

– عضویت سندیکا در کارگروه ها و ستادها و مجامع تخصصی بخش خصوصی و اقتصادی دولت و کارگروه های فنی و مهندسی  جهت ارائه نقطه نظرات تخصصی

–  تلاش در جهت تامین نیاز اعضای سندیکا با همکاری تامین کنندکان بالادستی از جمله فولاد مبارکه که در نتیجه پیگیری ها شاهد افزایش ۸۰ درصدی عرضه داخلی نسبت به قبل

– برگزاری دوره های کاربردی آموزشی تعالی با حضور اساتید خبره و پیشکسوتان صنعت فولاد و دانشگاه در محل سندیکا

–  تشکیل شورای تحقیق و توسعه و شورای بررسی بازار و رصد آمارهای داخلی و جهانی تولید فولاد ؛ تولید جزوات تخصصی و گزارشات کارشناسی متعدد برای مسولین

– انعکاس مستمر مشکلات و راهکارهای پیشنهادی سندیکای لوله و پروفیل فولادی ایران و طرح مواضع سندیکا از طریق رسانه های ملی کشور و رسانه های عمومی و جراید داخلی و بین المللی به صورت روزانه و پیوسته و راه اندازی رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب اختصاصی در سندیکا

– برگزاری نمایشگاه تخصصی صنعت لوله و پروفیل فولادی

درحال حاضر این سندیکا با عضویت ۱۴۰ واحد متوسط و بزرگ صنعتی با پراکندگی در سراسر کشور و ظرفیت تولید بالغ بر ۱۸ میلیون تن لوله خطوط انتقال آب وگاز از ضخامت یک اینچ تا ۱۲۰ اینچ در سال، بعنوان تنها تشکل تخصصی حوزه تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی در ایران به شمار میرود.

با توجه به عدم وجود شیوه مشخص و شفاف در خصوص قیمت گذاری مواد اولیه(ورق فولادی)شرکتهای تولید کننده لوله و پروفیل فولادی طی دو سال اخیر یکی از مهم ترین دستاوردهای سندیکا تدوین برنامه عملیاتی واحدهای تولیدی عضو در راستای تامبن مواد اولیه صنایع داخلی و ایجاد مکانیزم مناسب کشف قیمت است که با برگزاری ده ها جلسه با حضور مدیران ارشد وزارت صمت، بورس کالا، تامین کنندگان مواد اولیه و نمایندگان سندیکا، اتاق بازرگانی و وزارت صنایع  به تحقق پیوست.