پاره ای انتظارات از وزیر صنعت و دولت سیزدهم :
هدایت سرمایه ها «نقدینگی سرگردان» به سمت تولید مولّد وسود ده
این مهم درصورتی اتفاق می افتد که اعتماد از بین رفته به بورس برگردد.
رشد اقتصادی و هدایت سرمایه به سمت تولید و سرمایه گزاریها در شهرکهای صنعتی درصورتی عملی خواهد شد، که اتاق فکری در وزارت صنعت با کسب اطلاعات و نظرات از سندیکاها وانجمن ها صورت پذیرد و با درنظر گرفتن پتانسیل های موجود اعم از میزان تولید، مصرف، صادرات و امکان تغذیه این واحدها، از لحاظ تأمین آب، برق، مواداولیه، بازدهی سنجیده و تصمیم گیری شود.
با توجه به صدور بیش از ده میلیون تن مجوز تأسیس تولید لوله و پروفیل فولادی در سالهای اخیر توسط وزارت صنعت، و اضافه شدن به ظرفیت ۱۸میلیون تنی قبل، درحال حاضر ظرفیت اسمی سالانه تولید لوله و پروفیل فولادی به ۲۸ میلیون تن درسال رسیده است، حال آنکه نیاز تمام صنایع فلزی نیز به ظرفیت فوق اضافه می گردند.
و این درحالی است که این سندیکا با مجتمع فولاد مبارکه تنها جهت دریافت دومیلیون و دویست هزارتن ورق فولادی در سال برای اعضاء خود به تفاهم رسیده است.
حال ظرفیت اسمی ۲۸میلیون تن تولید لوله وپروفیل یا حتی نیمی از آن با عرضه ای که مستحضر هستید به کجا خواهدرسید؟ مسلماً این اتفاق درسایر صنایع مشابه نیز اتفاق افتاده واین حرکت نه تنها باعث از بین رفتن سرمایه گزاریهای قبلی بلکه از بین رفتن سرمایه گزاری های جدید و رقابت های منفی ومشکلات اشتغال، مشکلاتی برای بانکها و……خواهد شد. همچنین ثبات قیمت مواد اولیه حداقل برای چندماه و اصلاح عرضه وخارج شدن مواد اولیه انحصاری مثل ورق فولادی ازبورس کالا و قیمت گزاری بر اساس قیمت تمام شده وسود عادلانه وتفاوت قیمت برای مصرف کنندگان داخلی (درآمد ریالی جامعه و تقویت واحد پولی کشور) با کالاهای صادراتی(دلاری) و تغییر مکانیسم کنونی این شیوه، که همگان از مشکلات بوجود آمده آن کماکان مطلع هستند.
اینها کمترین انتظاری هست که صنعت واشتغال به آن احتیاج دارد و امیدواریم صنایع ما توسط دولتمردان جدید به این اهداف نزدیک و عملی شود.
با تقدیم احترام
محمدرضا جباری
رئیس هیات مدیره
سندیکای تولیدکنندگان
لوله و پروفیل فولادی
