بسمه تعالی

امروز روزنامه اقتصادی عصر اقتصاد در صفحه صنعت خود به بررسی تهدیدات جاری برای توسعه فولاد پرداخت، در این گزارش آمده است صنعت آهن و فولاد جزو صنایع مهم و تأثیر گذار در اقتصاد ایران است. بنابراین انتظار می‌رود که رشد مصرف انرژی در این صنعت و آلودگی محیط‌زیست آن به‌سرعت در آینده افزایش یابد.

آمار و ارقام مصرف انرژی نشان می‌دهد که میزان مصرف انرژی در سرانه در ایران بیشتر از سایر نقاط جهان است و یکی از مهمترین مشکلات صنعت فولاد، بهره وری پایین انرژی است به‌گونه‌ای که در حال حاضر متوسط مصرف برق واحد های فولادی داخلی حدود ۵۰درصد بالاتر از استاندارد جهانی است.

البته اکثر تولیدکنندگان بزرگ دنیا نیز بر سر بهینه سازی مصرف انرژی به جهت کاهش قیمت تمام شده و حاشیه سود بالا با یکدیگر به رقابت می پردازند، نکته جالب توجه این است که اکثر فولادسازان داخلی از این موضوع مطلع هستند اما تقریبا هیچکدام میلی برای کاهش مصرف انرژی و اعمال تغییرات در ساختار الگوی مصرف خود ندارند. به نظر می‌رسد مهمترین دلیل آن بهره مندی صنعت فولاد از رانت انرژی ارزان است.

با توجه به آنکه میزان و گسترش مصرف انرژی در ایران بسیار زیاد است و از آنجا که محیط‌زیست به‌عنوان یک کالای عمومی بر بخش‌های مهم دیگر اقتصاد و نیز توسعه پایدار یک کشور تأثیر زیادی دارد، بی‌توجهی به این مسئله در صنایع مختلف، می‌تواند عامل تهدید مهمی برای توسعه تلقی گردد.

طبق آمار، مصرف انرژی در صنعت آهن و فولاد در ایران بیش از ۳۱ درصد کل انرژی را به خود اختصاص داده است.

البته ایران با داشتن بیش از ۹۰درصد کل مواد اولیه و تجهیزات مورد نیاز فولادسازی و همچنین انرژی ارزان، به دلیل وجود منابع انرژی و همچنین کارگران ارزان، در تولید محصولات آهن و فولاد دارای مزایای نسبی است، بنابراین، انتظار می‌رود که نرخ رشد تولید در این صنعت بالا باشد و در آینده نیز ادامه داشته باشد.

در نهایت یک توصیه و یک سوال

توصیه -به سازمان‌هایی که در بهره‌وری محیط‌زیست و انرژی فعال هستند توصیه می‌شود مسائل مربوط به این صنعت و دیگر صنایع پرمصرف انرژی را در اولویت برنامه‌های خود در نظر بگیرند و تمرکز بیشتری روی افزایش بهره‌وری در تولید آهن و فولاد داشته باشند، برای این منظور ضروری به نظر میرسد برای اصلاح تکنولوژی های تولید فولاد و همچنین نوسازی تجهیزات، سرمایه گذاری مطلوب صورت گیرد، که با این اقدام کاهش مصرف برق محقق می شود و صاحبان صنعت فولاد نیز از محل کاهش هزینه انرژی منتفع خواهند شد.

سوال-آیا صنایع مادر تولیدکننده آهن و فولاد که با استفاده از مزیت های نسبی تولید درایران به تولید فولاد مشغول می باشند بهتر نیست تا سود این مزیت را به خارجی ها ندهند و آن را تا پایان زنجیره تولید محصولات به محصول نهایی با  ارزش افزوده بیشتر در داخل کشور حفظ نمایند و سود آن را شامل حال کسانی کنند که دود تولید این محصولات رادر داخل کشور خورده اند؟

البته پاسخ مشخص است، با حفظ سود حاصل از این مزیت ها در داخل میتوان به تولید رقابت پذیر ۶۰۰ گروه کالایی در صنایع پایین دستی فولاد پرداخت.

 

منبع:عصراقتصاد/ص۳

خمسه